Patras World Poetry Festival

for english please press here

DECEMBER 10th - 13th  2020 

We would like to inform you that due to the implementation of a new lockdown in our country and the increase in the number of coronavirus cases, the organizing and scientific committee of the “Jean Moréas International Awards” and the Patras International Poetry Festival postpones the date of the event on December, 10-13 of 2020.

Digital Event

The Patras World Poetry Festival 2020 this year is entitled "National Poets" and plans to host 60 poets from 15 different countries around the world.

This year the festival  be held online and virtually, as far as COVID-19 impact affects significantly the implementation of this event.

In the four-day online event there will be 6 meetings lasting up to 3 hours, where the guest poets will be presented with readings in 2 languages, via live connection. The events will be attended by invited representatives of institutions and the jury, while the program will include speeches, presentations, tributes, music, etc.

In addition, the following activities will take place within the schedule of the Festival events:

  • online Award of the annual Greek Poetry Awards "Jean Moréas" (Saturday December 12th)
  • Art Exhibition "National Poets" with the participation of 20 Greek artists and 10 artists from different countries (live and digital tour)
  • Collectible trilingual edition of the poems of the participants, in the first language of each artist, in Greek and English

The 3rd Patras World Poetry Festival 2020 is organized by the Poetry Fountation “Grafeion Poiiseos”, the literary website Culture Book (culturebook.gr) and the multicultural center Epikentro Plus History & Arts, while every year it is under the auspices of the Ministries of Culture and the Ministry of Tourism*. Supporters of the event are the Greek Library of London, the Cultural Center “Kostis Palamas”, the University of Western Macedonia, the Hellenic Open University and many other important institutions, as claimed under the Aegis of the President of the Hellenic Republic.

Awarding of Poetry Awards "Jean Moréas" for the year 2019

This annual event will be held digitally at one session of the PWPF Poetry Event 2020, with a presentation of the award-winning poets and recitations by them. This is the annual event during which the "Jean Moréas" Prizes are awarded for Greek poetic art and Greek poetic production in its entire range. They are recognizable nationwide and concern the poetry collections that were published throughout the previous calendar year from the year of the award. They refer both to young poets and newcomers and to those who are recognized with their poetic work along time.

The event is highly appreciated by the Greek literary and artistic circle of readers. In this year's event, in addition to the institutionalized awards, a very important foreign poet will be honored, who with his/her lifelong work honors the literature outside Greece.The Award Committee is composed of Greek University professors, as well as very important poets and poetry critics who will evaluate the work of the honorees.

Sincerely,

On behalf of the organizing committee.

Kotopoulos H. Triantafyllos, President of the “Patras World Poetry Festival”

Skiathas D. Antonis, President of the Poetry Fountation “Grafeion Poiiseos”

Alaniadi Maria, Event Manager of the “Patras World Poetry Festival”

Fernando Pensa, Italy

05_

 UN POSTO NEL CUORE

Ho lasciato il silenzio senza fare rumore
posato nel porto la follia del mio cuore
ho lasciato la luna impazzire gioiosa
la magia, la paura,...ho lasciato ogni cosa.

In quell'angolo piccolo pieno di sole
lascerò tutto ciò che potresti cambiare
vestiti, capelli, l'umore che appare
carezze la storia che all'altro puoi dare.

Ho lasciato morire l'autunno a settembre
l'abbraccio dell'ombra che mi torna ogni sera
il sentiero nascosto sulla pelle dorata
il rincorrere l'ora, la magia, la giornata.

Sotto un sole cocente che sbadiglia sul mare
ho lasciato il tuo labbro accennare al sorriso
ho lasciato quel viso che mi appare sereno
ho lasciato l'ardore che pulsava nel seno.

Ho vissuto sul fondo dove il mare è più nero
per trovare i tuoi occhi, rivedere il colore
in quell'angolo piccolo in quel vuoto, nel cuore
ho riempito ogni spazio,...lascerò il mio dolore.

Castrignano de' Greci, 27/01/2020


ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Άφησα κάτω τη σιωπή χωρίς να κάνω ήχο
και στο λιμάνι ακούμπησα την τρέλα της καρδιάς μου
τ' άφησα να παραφρονεί εύθυμο το φεγγάρι
άφησα εκεί το καθετί, το φόβο, τη μαγεία.

Σ' εκείνη τη μικρή γωνιά που λούζεται απ' τον ήλιο
θα αφήσω εκεί το καθετί που να μπορείς να αλλάξεις
ρούχα, μαλλιά και διάθεση που φαίνεται και δείχνει
χάδια στον άλλον, που μπορείς να δώσεις, η ιστορία.

Και να χαθούνε τ' άφησα φθινόπωρο, Σεπτέμβρη
του ίσκηου αυτή την αγκαλιά που μου γυρνά τα βράδυα
το μονοπάτι το κρυφό στο δέρμα από χρυσάφι
της ώρας το κυνηγητό, της μέρας, της μαγείας.

Κάτω από 'να ήλιο καυτό που όλο χασμουριέται
εκεί άφησα τα χείλη σου χαμόγελο να γνέφουν
'κεινο το πρόσωπο άφησα που μου 'μοιαζε γαλήνιο
άφησα την παραφορά στο στήθος που παλλόταν.

Έζησα κάτω στου βυθού τη θάλασσα τη μαύρη
για να βρω εκεί τα μάτια σου, να ξαναδώ το χρώμα
σ' εκείνη τη μικρή γωνιά, μες στην καρδιά, στο άδειο
που γέμισα κάθε κενό, ...τον πόνο μου θ' αφήσω.

Καστρινιάνο ντέι Γκρέτσι, 27/01/2020



MESSOLONGHI

Arrivi e partenze senza meta ne sogno
lambendo Ioannina tra monti e pianure
sei a Messolonghi e non sai che c'è il mare
ignori il suo nome, il suo tempo, il suo stare.

Sembri sospeso in un vuoto apparente
con gli occhi scrutando davanti all'hotel
era un mistero senza luce e biancore
non è qui la Grecia che d'estate ti appare.

Messolonghi è la voce, un canto fraterno
note nell'aria che ti fanno tornare
io l'ho vissuto con la fiera sul porto
e tengo il ricordo della luna sul mare.

Posta all'imbocco del lungo canale
guarda le navi che la ignorano stanche
perché per Patrasso manca poco a sbarcare
e tutto svanisce sulla terra, sul mare.

Messolonghi dal mare sembra quasi sparire
ha i monti alle spalle che contrastano i venti
non si piega al meltemi e neppure al maestrale
quando giocano e sferzano un amore autunnale.

La laguna si oppone, ha la quiete del sonno
la squarcia feroce una lama che fende
una lunga ferita che ti gela guardando
lungo il cammino che insegue quel mondo.

Nel suo scintillare ondulato è lucente
si ode il rumore di auto sfrecciare
si posano aironi intenti a guardare
planano uccelli il ronzio di zanzare.

Sono curioso del quieto ammirare
vorrei esser solo e non sentirmi morire
nella chiesa smarrirmi nel dolce candore
con le case specchiarmi, sull'acqua sfumare.

Silenzio fuggente, ti avvolge il mistero
lenzuolo d'argento dove sei con la luna
si chiama Tourlida questo senso di pace
trascini il tuo sogno nell'aurora che tace.

Il porto incatena la terra sul mare
ha moli pontili per chi arriva e non parte
è il silenzio, l'attesa, l'ombra intenta a pescare
qualche barca, un veliero e il canto del cuore.

Nell'immenso piazzale sotto il sole cocente
al tramonto le ombre si rifugiano a sera
si perde la notte di canti e parole
un sogno, un addio, il rimorso che appare.

Chiamala luna come amore perduto
questo vento che passa senza forza e paura
perché questa luna ha un nome diverso
è gioia che muore in un canto, in un verso.

Messolonghi è l'Europa rapita dal dio
è la donna che sfida col suo seno il nemico
per non essere turca tolse al figlio il sorriso
ha difeso i poeti, gli eroi, il suo tempo.

Ha un pensiero la gente, non vuole morire
vuole dare alle strade bouganville e colore
vuole al mattino la luce sul mare
lasciare alla mente la poesia di sognare.

In quel parco, in quel verde, vive solo speranza
non alberga tristezza, non vuol darti dolore
tra le steli c'è gioia, puoi parlare pensare
qui si è chiusa una storia
puoi lasciare il tuo cuore.


Castrignano de' Greci, 20/11/2019


ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

Δίχως σκοπό και όνειρο όλο έρχεσαι και φεύγεις
αφήνοντας τα γιάννενα μες σε βουνά και κάμπους
στο Μεσολόγγι βρίσκεσαι τη θάλασσα δεν ξέρεις
το όνομά της αγνοείς, το είναι, τον ρυθμό της.

Μες σ' ένα ψεύτικο κενό μοιάζεις σταματημένος
με μάτια που κοιτάζουνε μπρος στο ξενοδοχείο
ήταν ένα μυστήριο χωρίς φως ούτ' ασπράδα
δεν είναι η Ελλάδα εδώ που ζεις το καλοκαίρι.

Το Μεσολόγγι είναι φωνή κι αδελφικό τραγούδι
νότες είναι στον άνεμο που θέλουν να επιστρέψεις
στο πανηγύρι το 'ζησα που 'γινε στο λιμάνι
την θύμηση του φεγγαριού στην θάλασσα κρατάω.

Μπρος στου μεγάλου καναλιού την πύλη ακουμπισμένη
τα πλοία που την αγνοούν κοιτάει κουρασμένη
λίγος ο χρόνος που 'μεινε στην Πάτρα για να φτάσουν
κι όλα στη θάλασσα, στη γη σβήνονται ένα ένα.

Το Μεσολόγγι φαίνεται απ' τη θάλασσα κρυμμένο
πίσω του έχει τα βουνά ανέμους να εμποδίζουν
μελτέμια δεν το κάμπτουνε ούτε και μαϊστράλια
μια αγάπη φθινοπωρινή σαν παίζουν και χτυπούνε.

Κόντρα η λιμνοθάλασσα του ύπνου τη γαλήνη
έχει, τη σκίζει άγρια μια λάμα που διασχίζει
πληγή μεγάλη και βαθιά βλέπεις και σε παγώνει
στο μονοπάτι που αυτόν τον κόσμο κυνηγάει.

Στ' αστραφτερό σπινθήρισμα που παίζει σαν το κύμα
ακούγεται ο θόρυβος των αμαξιών που τρέχουν
ερωδιοί που στέκονται με χάρη να θαυμάσουν
το πώς χορεύουν τα πουλιά τον ήχο των εντόμων.

Με τρώει η περιέργεια ήσυχα να θαυμάσω
μονάχος να 'μαι θα 'θελα, θάνατο να μη νοιώθω
στην εκκλησία να χαθώ και στο γλυκό λευκό της
στα σπίτια να καθρεφτιστώ και στο νερό να σβήσω.

Άπιαστη απατηλή σιωπή, μυστήριο σε τυλίγει
σεντόνι από άργυρο που είσαι με το φεγγάρι
Τουρλίδα αποκαλούν αυτή την αίσθηση γαλήνης
μες στη σιωπή της χαραυγής το όνειρό σου σέρνεις.

Την γη πάνω στη θάλασσα με αλυσίδες δένει
και μόλους για όσους φτάνουνε μα που ποτέ δεν φεύγουν
είν' η σιωπή η αναμονή, η σκιά που όλο ψαρεύει
ένα τραγούδι της καρδιάς και βάρκες, στο λιμάνι.

Κάτω απ' τον ήλιο τον καυτό, σε μια αχανή πλατεία
βρίσκουν παρηγοριά οι σκιές καθώς πέφτει το βράδυ
και χάνεται των τραγουδιών, των λέξεων η νύχτα
ένα όνειρο, ένα αντίο, ο ερχομός μιας τύψης.

Χαμένη αγάπη ονόμασε τ' ολόγιομο φεγγάρι
και τον αέρα που περνά χωρίς ορμή και φόβο
γιατί έχει άλλο όνομα ετούτο το φεγγάρι
σ' ένα τραγούδι, μια στροφή είν' η χαρά που σβήνει.

Η Ευρώπη που άρπαξε ο θεός είναι το Μεσολόγγι
γυναίκα είν' που στον εχθρό τα στήθη της προτάσσει
στέρησε το χαμόγελο απ' το γυιο, μη γίνει Τούρκα,
προστάτεψε τους ποιητές, τους ήρωες, τον καιρό της.

Έχουν μια σκέψη οι άνθρωποι δεν θέλουν να πεθάνουν
χρώμα να δώσουν θέλουνε στους δρόμους βουκαμβίλιες
θέλει το φως στη θάλασσα καθώς θα ξημερώνει
να αφήνει θέλει στο μυαλό την ποίηση του ονείρου.

Στο πάρκο αυτό, στο πράσινο, ζει μόνο η ελπίδα
θλίψη εδώ δεν κατοικεί, πόνο κανείς δεν δίνει
χαρά υπάρχει στους βλαστούς, μπορείς μίλησε σκέψου
ν' αφήσεις την καρδιά εδώ
μια ιστορία κλείνει.

Καστρινιάνο ντε' Γκρέτσι, 20/11/2019


The Poet


Fernando Pensa (Castrignano de 'Greci - Italy) began to paint spontaneously and instinctively from an early age in search of his own expressive form with essential chromatic tones.
In the seventies he approached poetry composing his first verses.
From 1976 he was working during 26 years as a teacher of Art and Image in the province of Sondrio.
More than a hundred works, made with various techniques and dating back to this period, were presented in an exhibition in Morbegno (SO) organized in collaboration with local intellectuals and enjoyed considerable success with public and critics.
In 2002 he returned to live in Castrignano de' Greci and continued his artistic and poetic research appreciated by the artistic and literary circles of Salento.
Poems collections:
Del vento, del mare, del cielo (Botanica OrnamentaleEdizioni), 2017
Lentamente nel silenzio – Αργά μες στη σιωπή, bilingual edition (Botanica Ornamentale Edizioni), 2022
His works are exhibited in private collections in Italy and abroad.

Gokcenur Celebioglu, Turkey
Dashamir Malo, Albania
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2023

Captcha Image

Υποστηρικτές PWPF

Supported by

Media Sponsors

Social Media PWPF

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved