Patras World Poetry Festival 2022

for english please press here

4th “Patras World Poetry Festival 2021

13th - 19th of December


This year, the 4th “Patras World Poetry Festival” boasts a variety of original literary events taking place between the 13th and 19th of December 2021, hosting a total of 70 poets from 20 different countries.

The occasion of a calendar year combining on one hand the memory of the Greek people’s fight for freedom, and on the other hand the contemporary experience of confinement, led us to this year’s thematic center: “CONFINEMENT-FREEDOM-HUMAN REVOLUTIONS”. We bring novel aims and ideas, along with a greater and more essential need for expression, synergy and communication.

For 2021, the festival’s programme will be extended from 4 days to 7, hosting a multitude of events for audiences and participants both Greek and foreign, raising the bar and aiming to establish a tradition of cultural celebration.

This year too, for its most part, the Festival will be held online, a blended programme combining physical and online activities as adjusted to Covid-19 regulations, in a shifting terrain of cultural events during the pandemic.

The events of the week’s programme will take place in three (3) different places in Patras, each one of them a space for hosting cultural events. The events will be broadcasted ONLINE on the website including both main and side events:

Main Events:

  • 15th-18th December 2021

Five (5) Online Poetry Meetings including Readings and Roundtables: There will be lecterns where the guest poets will be presented; their works will be read (in 2 languages). The guest poets will also participate in the roundtables and discuss topics revolving around poetry and criticism.

  • 18th December 2021

Online Award Ceremony for the Greek “Jean Moréas” Poetry Award for 2021: The annual ceremony for the “Jean Moréas” Awards for Greek poetic art and production in its entire spectrum.

  • 16th December 2021

Newcomer Poet Marathon: A night of presentations and readings of new poets, combining physical and online presence.

Parallel Events: (11th -19th of December 2021)

  • Festival Anthology: Limited trilingual book edition plus eBook.
  • Online shows:
  • #meet_the_poets: tributes and interviews online at the channel.
  • #videopoetry: presentation of video-poetry online.
  • Poetry Set to Singing: music radio tributes to poetry set to singing.
  • Exhibitions:
  • Poetry exhibition: presenting the works of poetry
  • Book exhibition of Newcomer Poets: presenting poetry collection books from new poets; participation from established poets and publishing houses.
  • Poetry Alley: Presentation of poets and poems (the ones participating in the festival) on a central pedestrian precinct of Patras.

During both the physical and the online events, there will be participation from internationally acclaimed academics, novelists, critics, and representatives of institutions.

The Patras World Poetry Festival 2021 is organized by the “Grafeion Poiiseos” Poetry Foundation, the literary website Culture Book (, while it is annually held under the auspices of the Ministry of Culture and the Ministry of Tourism*. The festival’s events are supported by the Greek Library of London, the University of Western Macedonia, the Hellenic Open University and many other esteemed institutions, since the festival takes place under the aegis of the Hellenic Republic’s President.

The Patras World Poetry Festival is one of the largest literary institutions in Greece, certainly the largest of its whole region, and it has already drawn attention amongst esteemed festivals internationally. Every year, the city of Patras hosts important figures of world literature and offers a richness of events, including poetry readings, seminars and cultural activities. The festival’s vision is to promote Greek literary expression worldwide and turn this capital of Western Greece into a European center for literary studies. Through its actions, the festival communicates with various departments of Greek literary studies all over the world and it chronicles contemporary poetic expression.

A detailed programme will soon be posted on the festival’s website


On behalf of the Scholarly Representatives

Kotopoulos H. Triantafyllos

Chair of the “Patras World Poetry Festival”

Skiathas D. Antonis

Chair of the “Grafeion Poiiseos” Poetry Fountation



Maria Alaniadi


Archival content available on 

Petra Kolmančič, Slovenia


Petra Kolmančič, Slovenia

The Poems


Believe me, I am a faithful woman.

Faithful to my hairdresser,
even though on days
when she finds out her husband will return home
late from work
she sticks the comb into my scalp
as if it were a pitchfork.

Faithful to my butcher
who wraps each piece of meat
with a bawdy comment
hinting at carnal appetites
of a different kind.

Faithful to my man,
to the destructive dialectics of war and eros
at the battlefield of our intimicy,
which is slowly changing my heart
into a cadaver of a heart.

Believe me, I am a faithful woman.

Faithful to my multi-storied heart
with a different climate in each ventricle
because of which
it sometimes can't speak for itself.
Faithful to its depths and heights
although they are a scary place.

Faithful to my tribe, to my clan –
what and how and when and where
they expressed themselves –
it also goes through me.
I co-breathe with them,
even though it is them with their nonchalant familiarity –
(after all blood is thicker than water) –
who dig their fingers deepest into my aching spots
never completely satisfied
with the intensity of my pain.

Faithful to my children,
to my nestlings,
to whom I offer the regurgitated world
placing it into their hungry open beaks
so that one day
they will take from it themselves:
golden grains, red worms or carcasses.

Faithful to my truth,
although I took its innocence long ago –
we are far too close
but what is too close,
concerns us no more.

Believe me, I am a faithful woman.

Yet how can I stay faithful
when real life constantly
perverts my words, images and deeds?
How do I balance
what I know with who I am?
When I am complete during the day,
but disintegrate into elementary particles at night,
sometimes insure
if I can even vouch for myself?

Believe me,
I am a faithful woman.
And a faithful woman must always fight
with all forms of fidelity and infidelity
so she can stay faithful
to her image of a faithful woman.

(Translated by Erica Johnson Debeljak and Helena Marko.)


Πως να παραμείνετε πιστοί

Πιστέψτε με, είμαι πιστή γυναίκα.

Πιστή στην κομμώτριά μου, ακόμα κι αν κάποιες μέρες,
όταν μαθαίνει πως ο άντρας της θα γυρίσει αργά απ' τη δουλειά,
χώνει τη χτένα στο κρανίο μου
σαν να τρυπούσε το κεφάλι μου με δικράνι.

Πιστή στον χασάπη μου, που τυλίγει κάθε κομμάτι κρέας
μ' ένα άνοστο σχόλιο,
υπαινισσόμενος πως η σάρκινη του επιχείρηση
είναι μιας άλλης φύσης.

Πιστή στον άντρα μου,
στην καταστροφική διαλεκτική του έρωτα και του πολέμου
που εκτυλίσσεται στο πεδίο μάχης της εγγύτητάς μας,
και αργά μεταμορφώνει τη καρδιά μου σε κουφάρι.

Πιστέψτε με, είμαι πιστή γυναίκα.

Πιστή στην πολυώροφη καρδιά μου,
με το διαφορετικό κλίμα σε κάθε της κοιλότητα,
εξαιτίας του οποίου, κάποιες φορές,
δεν μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό της.
Πιστή στα ύψη και τα βάθη της,
κι ας είναι τρομαχτικό το τοπίο.

Πιστή στη φυλή μου, στο σόι μου –
ό,τι και όπως και όταν και όπου λένε,
αυτό περνά μέσα κι από εμένα,
ανασαίνω μαζί τους,
παρότι είναι ακριβώς αυτοί,
με την ειλικρινή τους πίστη στο αίμα
που δεν είναι νερό,
εκείνοι που μπήγουν τα δάχτυλά τους
πιο βαθιά στα ευαίσθητα σημεία μου,
και δεν ικανοποιούνται ποτέ εντελώς
με την ένταση του πόνου που αισθάνομαι
ως αποτέλεσμα.

Πιστή στα παιδιά μου,
τους νεοσσούς,
στους οποίους προσφέρω τον αναμασημένο κόσμο,
τοποθετώντας τον προσεκτικά στο πεινασμένο, ανοιχτό ράμφος τους
ώστε μια μέσα να μάθουν να τρώνε από εκείνον μόνα τους:
χρυσούς σπόρους, κόκκινα σκουλήκια, κουφάρια.

Πιστή στην αλήθεια,
κι ας έκλεψε την αγνότητά μου πριν από καιρό,
και είμαστε πολύ κοντά,
κι επειδή είμαστε πολύ κοντά,
δεν μας νοιάζει πια.

Πιστέψτε με, είμαι πιστή γυναίκα.

Μα πως να παραμείνεις πιστή
όταν η επίμονη αλήθεια
διαστρεβλώνει λέξεις, εικόνες, πράξεις;
Όταν προσπαθώ να φέρω σε αρμονία
αυτό που ξέρω με αυτό που είμαι;
Όταν είμαι ολόκληρη μέσα στη μέρα
αλλά το βράδυ αποσυντίθεμαι,
και γι' αυτόν τον λόγο μερικές φορές δεν ξέρω
αν μπορώ να εγγυηθώ
για τον εαυτό μου;

Πιστέψτε με,
είμαι πιστή γυναίκα.
Και μια πιστή γυναίκα
Πρέπει πάντα να υπερασπίζεται
όλες της μορφές της αφοσίωσης
και της προδοσίας
προκειμένου να μένει πιστή
στην εικόνα
μιας πιστής γυναίκας.

(Translated by Thanos Gogos.)


Kako ostati zvesta

Lahko mi verjamete, zvesta ženska sem.

Zvesta svoji frizerki, čeprav mi ob dneh,
ko izve, da se bo njenemu možu
delo spet zavleklo pozno v noč,
v lasišče zabada glavnik kot da bi mi v glavo
želela zabosti vile.

Zvesta svojemu mesarju, ki mi vsak kos mesa
zavije vključno z neokusno pripombo,
ki namiguje na mesene zadeve kakšne druge vrste.

Zvesta svojemu moškemu,
uničujoči dialektiki vojne in erosa
na bojišču najine bližine,
ki moje srce počasi spreminja v kadaver srca.

Lahko mi verjamete, zvesta ženska sem.

Zvesta svojemu večnadstropnemu srcu,
različnim podnebjem v vsakem prekatu,
zaradi katerih se včasih ne zna izreči samo zase.
Zvesta njegovim globinam in višinam,
čeprav so strašen kraj.

Zvesta svojemu plemenu, rodu –
kaj in kako in kdaj in kje so se izrekli,
je šlo tudi skozi mene,
z njimi sodiham naprej,
čeprav mi prav oni
s prostodušno zaupnostjo krvi,
ki ni voda,
prste zadirajo najgloblje v boleča mesta
in niso nikoli popolnoma zadovoljni
z jakostjo bolečine,
ki jo ob tem čutim.

Zvesta svojim otrokom,
ptičem goličem,
ki jim svet polagam prežvečen
v odprte lačne kljune,
da si bodo potem od njega vzeli sami:
zlato zrnje, rdeče črve ali mrhovino.

Zvesta svoji resnici,
čeprav sem ji že zdavnaj vzela nedolžnost,
in sva si preblizu,
in kar nam je preveč blizu,
nas ne zadeva več.

Lahko mi verjamete, zvesta ženska sem.

A kako ostati zvesta,
ko neizprosna resničnost
sproti izkrivlja besede, podobe, dejanja?
Ko skušam uskladiti
tisto, kar vem, s tem, kar sem?
Ko sem čez dan cela,
noč pa me razkroji v osnovne delce,
zato včasih ne vem,
ali sploh lahko jamčim sama zase?

Lahko mi verjamete,
zvesta ženska sem.
In zvesta ženska se mora ves čas spopadati
z vsemi oblikami zvestobe in nezvestobe,
da lahko ostane zvesta
svoji podobi
zveste ženske.

* * * 


We're like amphibians; sometimes outside, on dry land,
sometimes submerged in our own internal swamps.

We feel safe in our muddy swamps.
We thrive in them.

We are sensitive to touch, noli me tangere;
and to words and glances, noli me legere, noli me videre.

Our blood is sometimes hot, sometimes ice cold, sometimes watered down.
We have membranes behind our eyelids, and an extra pair of lids,

so we can close our eyes tight, vertically and horizontally.
We make love without looking into each other's eyes,

we hump each other from behind, so we can seize,
reshape and fantasize our desires and visions.

Afterwards we leave, go on our way, because the one
that attacks us this way sooner or later begins to reek of sadness,

and that is unbearable, it cannot be endured.
We're like amphibians; headless caecilian antagonism.

(Translated by Erica Johnson Debeljak.)



Είμαστε όπως τα αμφίβια· κάποιες φορές έξω, στην ξηρά,
κάποιες φορές βυθισμένοι στους εσωτερικούς μας βάλτους.

Νιώθουμε ασφαλείς μέσα στους λασπώδεις βάλτους μας.
Ευδοκιμούμε μέσα τους.

Είμαστε ευαίσθητοι στην αφή, noli me tangere·
και σε λέξεις και σε ματιές, noli me legere, noli me videre.

Το αίμα μας κάποιες φορές βράζει, κάποιες φορές παγώνει, κάποιες φορές είναι πιο ήπιο.
Έχουμε μεμβράνες πίσω από τα βλέφαρά μας, κι επιπλέον ένα ζευγάρι ματόφυλλα,

ώστε να μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας σφιχτά, οριζοντίως και καθέτως.
Κάνουμε έρωτα χωρίς να κοιταζόμαστε,

ορμάμε ο ένας στον άλλον από πίσω, ώστε να μπορούμε ν' αρπάξουμε,
ν' ανασχηματίσουμε και να φαντασιωθούμε τις επιθυμίες και τα οράματά μας.

Μετά παίρνει ο καθένας τον δρόμο του γιατί εκείνος που μας όρμησε
αρχίζει, αργά ή γρήγορα, να βρωμάει θλίψη,

κι αυτό είναι αβάσταχτο, δεν γίνεται να το βαστήξουμε.
Είμαστε όπως τα αμφίβια· ακέφαλες, άποδες διενέξεις.

(Translated by Thanos Gogos.)



Nekakšne dvoživke smo; včasih zunaj, na kopnem,
včasih potopljeni v svoja notranja močvirja.

V blatu svojih močvirij smo varni, v njem prav lepo uspevamo.
In občutljivi smo na dotike, noli me tangere;

na besede in poglede, noli me legere, noli me videre.
Naša kri je včasih vroča, včasih ledena, včasih vodena.

Za vekami imamo žmurke, še ene veke, da se lahko
zapremo vertikalno in horizontalno neprepustno.

Ljubimo se, ne da bi si gledali v oči, nekako
naskakujemo drug drugega od zadaj, da bi

zasegli, preoblikovali, sfantazirali svoje želje in vizije,
ter pustili, šli naprej, ker tisti, ki ga takole naskakuješ,

začne slejkoprej zaudarjati po žalosti in
to je nevzdržno, tega se ne da prenesti.

Nekakšne dvoživke smo; brezglavi sleporili antagonizem.

The Poet

Petra Kolmančič, (Slovenia), born in 1974. She is a poet, editor and producer. She graduated in philosophy and sociology of culture at the Faculty of Arts in Ljubljana. She has published her poems in various literary magazines in Slovenia and abroad. Her work has been translated into German, English, Hungarian, Greek, Czech (poetry book Layer by layer), Croatian, Macedonian and Bosnian. She won Veronika Poetry Prize, in 2014, for the best poetry collection Slovene of the year for the book Layer by Layer (Pivec, 2014) and Glazer Prize for her poetry collection 3rd Person of Dual (Pivec, 2017). To create new poetic forms and experiences she often combine her poetrywith music, videos, images, animations and computer arts.

Christos Katroutsos, Greece


Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Κυριακή, 07 Αυγούστου 2022

Captcha Image


Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form

© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved