Παρεμβάσεις

papageorgiou-slider

Use

Polish_20200511_134923185

IMG_20200617_084649_487

Polish_20200511_130641042

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.culturebook.gr/

" Δυστυχώς η ποίηση δεν έχει πια καμία επιρροή " - Της Βίκυ Δερμάνη

portrait-dermani

 Έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά η θέση του ποιητή στην κοινωνία;


Η ποίηση έχει μια ιδιαίτερη, μοναδική και παγκόσμια δύναμη. Μπορεί ν' αφυπνίζει, να διαταράζει, να πλαταίνει τις σκέψεις, να επηρεάζει τις απόψεις, τις συνειδήσεις, τις στάσεις, τις αποφάσεις, τον τρόπο ζωής και τα πιστεύω μας.

Δυστυχώς η ποίηση δεν έχει πια καμία επιρροή. Η θέση της στην εποχή μας είναι και επισφαλής και αμφίβολη. Σε μια κοινωνία που διέπεται από ατομικισμό και μαζικοποίηση, στην οποία το κάθε τι αποτιμάται με το χρήμα και χαρακτηρίζεται απ' τη ρηχότητα, την ευκολία, την υποχώρηση των συστημάτων αξιών και τη φτώχεια πολιτισμού οι ποιητές δεν μπορεί παρά να νιώθουν, στην καλύτερη περίπτωση, αόρατοι. Ο Νίκος Καρούζος το διατύπωσε εξαιρετικά: «ο ποιητής κύριοι περισσεύει!».



2) Σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή του κορονοϊού, έχει ιδιαίτερο ρόλο η ποίηση;


Σε περιόδους κρίσης η ποίηση και η τέχνη γενικώς, απ' τους περισσότερους, θεωρείται μια περιττή πολυτέλεια. Κι όμως, είναι ανάγκη! Δεν είναι τυχαίο πως σε περιόδους μεγάλων κρίσεων η τέχνη ανθίζει ως αναγκαιότητα και παίζει ρόλο κομβικό. Η ποίηση σε βοηθά, παίζοντας καθοριστικό ρόλο, να κατανοήσεις το ακατανόητο και ν' αντέξεις την όποια σκληρή ή αφόρητη πραγματικότητα. Αρκεί να της δώσεις την ευκαιρία να το κάνει. Γιατί η ποίηση τρέφει, προφητεύει, διεισδύει, παρηγορεί, λυτρώνει, φωτίζει ως φάρος το σκοτάδι, σε οδηγεί στο βαθύτερο εαυτό σου. Για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας -τα πριν, τα σημερινά και τα επόμενα- οι ποιητές έχουν ήδη από καιρό μιλήσει − είτε διακριτά, είτε υπαινικτικά. Επιγραμματικά θα παραθέσω τους στίχους του Καβάφη:

«Τα φάρμακά σου φέρε, Τέχνη της Ποιήσεως, / που κάμνουνε — για λίγο — να μη νιώθεται η πληγή».



* Η Βίκυ Δερμάνη γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου διαμένει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικές συλλογές: "Πάνε χρόνια που σαν αγρίμι" (2009), "Λέξεις βρύα της ψυχής" (2010), "Με μια φλόγα όπως πάντα" (2012), "Πικροί ως άψινθος καρποί" (2013), "Έρωτας κραταιός ως θάνατος" (2014), "Ο πόνος μαύρος σκύλος π' αλυχτά" (2016), "Ψυχή πουθενά" (2017), εύσαρκο κάτι σαν φως" (2018). Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικές εκδόσεις κι έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά.

" Αντλούμε την καταγωγή μας από τους επιζώντες " -...
Emily Jane Brontë -Ένα λουλούδι σε χερσότοπο - Παρ...

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Παρασκευή, 03 Ιουλίου 2020

Captcha Image

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved