Παρεμβάσεις

χαμηλές πτήσεις 20Χ20 λάδια σε καμβά 2020

Χρωματίζοντας τα κομμένα όνειρα 40X30 λάδια σε καμβά 2012

Φωτογραφία Γιώργος Ηλιάδης

Φυγή λάδια σε ξύλινο καλαπόδι 2015

Φορέας ιδεών νέας εσοδείας 20Χ20 ακρυλικά σε καμβά 2014

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.culturebook.gr/

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

portrait-8

Ο αιώνιος λοιμός των ανθρώπων



Είμαστε οι υγιείς
που περιμένουν την μεγάλη αρρώστια
είμαστε οι μολυσμένοι
οι άρρωστοι
που περιμένουν τον μεγάλο θάνατο
άρρωστοι από μια κούραση ανεξήγητη
ίσως επειδή ζήσαμε πολλούς αιώνες
ίσως επειδή επιζήσαμε πιο πέρα από το κανονικό
ίσως επειδή προσπαθήσαμε εξαντλητικά να ζήσουμε
ίσως επειδή σκοτώσαμε πολλά αθώα αρνάκια
και γρήγορους σκίουρους μέσα στη χαρά τους.

Είμαστε οι πρώην ευτυχισμένοι
επειδή κανένα χάδι δεν μπόρεσε να μας αγγίξει
τόσο όσο να αναριγήσουμε για πάντα
τα δάκτυλα των καιρών είχαν πάρει μορφή αγαπημένων
γυναικών και
περνούσαν διατρητικά από πάνω μας
όμως δεν νιώσαμε την απελπισία τους.

Αποφασίσαμε ότι γι αυτό φταίει το σκληρό μας δέρμα
το βγάλαμε από πάνω μας σαν να ήταν προβιά
το δώσαμε στις σαύρες
που κάθε λίγο αλλάζουν δέρμα
το ονόμασαν ευχαρίστηση
και το φόρεσαν
αλλά δεν μας ευχαρίστησαν
παρά μόνο άρχισαν να ερωτοτροπούν
φορώντας το δέρμα μας.

Είμαστε οι αναρίθμητοι
που περιμένουν τον τυχερό αριθμό
μιας ανεξάντλητης ευδαιμονίας
οι ανυποψίαστοι που δέχονται κατάμουτρα

τη γροθιά των πραγματοποιημένων υποψιών

είμαστε αυτοί που δεν πεθαίνουν ποτέ όλοι, ποτέ εντελώς ξαφνικά
γιατί έχουν φιλοτεχνήσει τον αργό σαν κοχλάζοντα υδράργυρο
θάνατο
που διαρρέει από ραγισμένα σωληνάρια και φλέβες σαν ποτάμια
μετά από μια ακόμα ασφαλή πρόβλεψη
ότι το μέλλον είναι το άθικτο καταφύγιο
του παρόντος.


Γιώργος Χριστοδουλίδης, ανέκδοτο



* * * 


Η μόνη βεβαιότητα του είδους



Γίναμε ύποπτοι όλοι ξαφνικά, λοιπόν,
με της αναπνοής το ελάχιστο.
Κι έτσι κρατούμε αυστηρά τις αποστάσεις μας.
Όχι με τ' αυτοκίνητο στον δρόμο,
από το facebοok
ή το κινητό,
αλλά από τις αγκαλιές αξόδευτης αγάπης,
τις χειραψίες,
απ' τα υγρά φιλιά στο στόμα ή στο μάγουλο.
Κάποιοι βγάζουν τη μάσκα μόνο στο κρεβάτι
φαίνεται πως αυτή τη φορά ζούμε
ένα βουβό πόλεμο.

Το αίμα, ωστόσο, ουρλιάζει μέσα μας
σαν κόκκινο βιολί
κι οι πιο ευπαθείς του πληθυσμού
θα προστεθούν με τους νεκρούς
σ' ένα μεταλλικό θάλαμο.
Όσο κι αν προσπαθούμε, όμως,
να στρεβλώσουμε τον χρόνο
αποθηκεύοντας τον ουρανό βαθιά
κάτω απ' το έδαφος
αυτή η μια ανάσα
είναι η μόνη βεβαιότητα του είδους,
καθώς ο μισός κόσμος
σκοτώνει αργά και σταθερά
τον άλλο μισό.


Παναγιώτης Νικολαϊδης,ανέκδοτο



ΟΙ ΔΥΟ ΝΕΟΙ - ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΑΡΑΒΑΝΗ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΛΗ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ - ΑΠΟ ΤΟΝ ...

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

ΣΧΟΛΙΑ 1

Guest - Παναγιώτης Νικολαϊδης on Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2020 17:52

Θερμές ευχαριστίες για την ανάρτηση. Φιλιά από την Κύπρο. Π. Νκολαΐδης

Θερμές ευχαριστίες για την ανάρτηση. Φιλιά από την Κύπρο. Π. Νκολαΐδης
Guest
Κυριακή, 09 Αυγούστου 2020

Captcha Image

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved