Νέες κυκλοφορίες

Στις Νέες κυκλοφορίες παρουσιάζονται βιβλία που αφορούν νέες εκδόσεις.

Παναγιώτης Νικολαΐδης - «ΡΙΜΑΧΟ»

panagiotis_nikolaides

 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ 
 «ΡΙΜΑΧΟ»
Εκδόσεις Σμίλη/2022


Ο ΡΙΜΑΧΟ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
                                                                                                στην Λ. Μαύρο

Εκεί
στην κορυφή της οδού Κοραή 
επί του προμαχώνος των τειχών 
εκεί
στο τεντωμένο νήμα του ορίζοντα 
ήταν για μέρες σκεπασμένη 
με ύφασμα λευκό
και μας περίμενε υπομονετικά
σαν ταπεινή κυριολεξία.
Κάθε πρωί
άκουγε τα πουλιά να μελωδούν
ύστερα τ' αυτοκίνητα 
κατά τις δέκα
μύριζε τα ζεστά κουλούρια
και τα σάντουιτς του Ολυμπιακού 
το μεσημέρι
την ξυπνούσαν απ' τη ζέστη
τα τζιτζίκια.
Τα δειλινά ωστόσο
που εγλύκαινε ο καιρός
έψελνε από στήθους τον εσπερινό
μαζί με τον παπά 
του διπλανού Αι Γιάννη
Και τότες
επέστρεφαν όλα τα πουλιά 
πετώντας σε ασύλληπτους σχηματισμούς
μέχρι που ν' απομείνει μόνο
ένα ισχνό φως
για να κουρνιάσουν στο σκοτάδι.
Τις νύχτες πάλι
κρυφοκοιτούσε τ' άστρα 
που πέφταν σαν ήλιοι
στον γκρεμό
και τα κρυφορωτούσε
σαν Τριανταφυλλένη 
ένα ένα: 
Ευαγόρα, για πες
ήτανε μαλακό το σκοινί 
όσο ήθελες;
Κι ύστερα έκλαιγε
μες στον ύπνο της γλυκά
και μ' ένα τράνταγμα φριχτό
άνοιγε τα φτερά της
στον αέρα.
Εκεί λοιπόν
στην κορυφή της οδού Κοραή
επί του προμαχώνες των τειχών
εκεί
στη τεντωμένο νήμα του ορίζοντα 
ήταν για μέρες σκεπασμένη
με ύφασμα λευκό
μέχρι τις 15 Ιουλίου
του 1974
ημέρα Δευτέρα 
στις 8 το πρωί ακριβώς που
έφαγε μια σφαίρα ελληνική 
12.7 χιλιοστών


κατάστηθα.


* * * 


ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΡΙΜΑΧΟΝΑ

V.


Αγαπημένη,


έστεκα πίσω από τον εαυτό μου
και μιλούσα. 
Αιτούμουν έναν φυσικό θάνατο˙
ξέρεις
τα μάτια στρέφονται αργά
προς τη μεριά που έρχεται 
το εγκεφαλικό
μέσα στην σιωπή του σύμπαντος.
Ο κόσμος όμως
έχει πολλούς τρόπους 
για να σπάει ένα σώμα 
κι ας παραμυθιαζόμαστε ότι μετρούμε πιο πολύ 
από τα σκλαβωμένα ζώα 
τα φυτά
ή τον συνάνθρωπο.
Σου έχω πει
ότι στεκόμουν πίσω από μένα
και μιλούσα.
Όπως ένας δεξιοτέχνης παγοδρόμος
σφίγγει τα χέρια του
σφιχτά στο σώμα
κι ύστερα περιστρέφεται
με δύναμη
γύρω απ' το κέντρο του 
όπως τα ζώα που γεννιούνται
μ' ένα αλφάβητο στο αίμα
όπως τα δέντρα
που ριζώνουν μες στο χώμα
όπως θυμάμαι τη ζωή μου
με ποιήματα.
Μια δύναμη κοινή εξάλλου
συνέχει δίκαια στη γη 
όλα τα ζώντα.
Η μυστική αναπνοή 
η πιο γλυκιά ισημερία της ζωής
ακατανόητη
και φωτεινή
στο ανυπέρβλητο άνοιγμα
του χρόνου.


                                   [χωρίς ημερολογιακή ένδειξη]

Φαζίλ Εντερουνί, Το βιβλίο των Τσενγκί. Μικρά άσμα...
Από τον «Πλανόδιο στα σύνορα της Εδέμ» ως το «Δείπ...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Σάββατο, 01 Οκτωβρίου 2022

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved