Μεταφράσεις

Σύζευξη

Προήγηση

Πόλοι-Έλξης

Κοχύλια

Κούκλα

Μιχαήλ Λέρμοντοφ | Τρία ποιήματα - Επιλογή, μετάφραση: Ξένια Καλαϊτζίδου

lermontov-l_20220802-190548_1
Προφητεία

Ημέρα μαύρη στη Ρωσία θα 'ρθει
Όταν των τσάρων στέμμα συντριβεί,
Κι αγάπη προς αυτούς ο όχλος αρνηθεί,
Μ' αίμα και θάνατο ο κόσμος θα τραφεί.
Αθώες κόρες και μωρά παιδιά
Δε θα τα προστατέψει νόμος πια.
Σώματ' αφήνοντας δυσώδη και νεκρά,
Πανώλη θα θερίσει θλιβερά χωριά,
Κάνοντας από καλύβες νεύμα με πανί.
Λιμός θα πλήξει την έρμη μας γη,
Ποτάμια θα φωτίσει η πυρά.
Τότε θα 'ρθει μια παρουσία ισχυρά,
Ποιος είναι θα το δεις αυτοστιγμεί,
Στο χέρι του λεπίδα αστραφτερή
Κι αλίμονό σου! Θρήνος κι οδυρμός
Γι' αυτόν φαντάζουν σαν αστεϊσμός.
Θα είναι ό,τι πιο φρικτό και ζοφερό,
Και ο μανδύας και το κούτελο ψηλό.


Предсказание

Настанет год, России черный год,
Когда царей корона упадет;
Забудет чернь к ним прежнюю любовь,
И пища многих будет смерть и кровь;
Когда детей, когда невинных жен
Низвергнутый не защитит закон;
Когда чума от смрадных, мертвых тел
Начнет бродить среди печальных сел,
Чтобы платком из хижин вызывать,
И станет глад сей бедный край терзать;
И зарево окрасит волны рек:
В тот день явится мощный человек,
И ты его узнаешь — и поймешь,
Зачем в руке его булатный нож:
И горе для тебя! — твой плач, твой стон
Ему тогда покажется смешон;
И будет всё ужасно, мрачно в нем,
Как плащ его с возвышенным челом.

1830 



Λευκό πανί

Ένα λευκό πανί μονάχο
Στο γαλανό της θάλασσας!
Στην χώρα μακρινή, τι ψάχνει;
Στον τόπο του, τι άφησε;

Στο κύμα, ο άνεμος αγριεύει
Και το κατάρτι του λυγά...
Αλίμονό του! Τύχη δε γυρεύει
Ούτε από τύχη είναι φυγάς!

Στα καταγάλανα νερά που πλέει
Με ηλιαχτίδα πάνω του χρυσή
Αυτός, αντάρτης, καταιγίδα θέλει
Λες κι ηρεμία σ' αυτήν μπορεί να βρει...


Парус

Белеет парус одинокой
В тумане моря голубом!..
Что ищет он в стране далекой?
Что кинул он в краю родном?..

Играют волны — ветер свищет,
И мачта гнется и скрыпит…
Увы! он счастия не ищет
И не от счастия бежит!

Под ним струя светлей лазури,
Над ним луч солнца золотой…
А он, мятежный, просит бури,
Как будто в бурях есть покой!

1832


*


Άτιτλο

Αντίο, άπλυτη Ρωσία,
Συ, δούλων γη κι αφεντικών,
Στολών γαλάζιων πολιτεία
Και των πιστών σ' αυτές λαϊκών.

Ίσως πίσω απ' του Καυκάσου στέμμα
Από τους τσάρους σου κρυφτώ,
Από το αιχμηρό τους βλέμμα
Κι αφτί, το πανταχού παρόν.



Прощай, немытая Россия,
Страна рабов, страна господ,
И вы, мундиры голубые,
И ты, им преданный народ.

Быть может, за хребтом Кавказа
Укроюсь от твоих царей,
От их всевидящего глаза,
От их всеслышащих ушей.

1841

   Ο Μιχαήλ Γιούριεβιτς Λέρμοντοφ (Михаил Юрьевич Лермонтов, Μόσχα, 15 Οκτωβρίου 1814 – Πιατιγκόρσκ, 27 Ιουλίου 1841) αποτέλεσε την πιο σημαντική παρουσία στη ρωσική ποίηση από τον θάνατο του Αλεξάνδρου Πούσκιν μέχρι και τον δικό του, τέσσερα χρόνια αργότερα, στην ηλικία των 26 χρονών και επίσης σε μονομαχία. Υπήρξε επίσης σπουδαίος πεζογράφος, δραματουργός και ζωγράφος. Γιος απόστρατου αξιωματικού με καταγωγή από τον Τόμας Λέρμοντ, θρυλικό Σκωτσέζο βάρδο του Μεσαίωνα, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Ταρχάνι επαρχίας Πένζα, στην έπαυλη της γιαγιάς του. Η απώλεια γονέων είχε καίρια επίδραση στον ψυχισμό του νεαρού ποιητή που στράφηκε από νωρίς στον ρομαντισμό, υιοθετώντας για πρότυπό του τον Λόρδο Μπάιρον, με έργα του οποίου επικοινωνούν πολλά έργα του Λέρμοντοφ. Κυρίαρχη θεματολογία τους, η μοναξιά, η υπαρξιακή αναζήτηση, η εναντίωση στην απολυταρχία και τα χρηστά ήθη, ο (ανολοκλήρωτος) έρωτας κι ο θάνατος. Εκείνη την εποχή έγραψε, μεταξύ άλλων, το ποίημα «Προφητεία».
   Έπειτα εισήχθη στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας για να σπουδάσει φιλολογία αλλά το εγκατέλειψε μετά από δύο χρόνια. Κάτω από την πίεση των συγγενών του εισήχθη στη Σχολή Αξιωματικών στην Πετρούπολη, ενώ την προηγούμενη έγραψε ένα από τα πλέον γνωστά του σήμερα ποιήματα, το «Λευκό πανί». Μετά την αποφοίτηση, το 1834 πήρε το βαθμό του ανθυπιλάρχου και υπηρέτησε στο σύνταγμα των Ουσάρων της τσαρικής φρουράς. Με το ποίημά του «Ο θάνατος του ποιητή» για τον θάνατο του Πούσκιν σε μονομαχία, προκάλεσε την αντίδραση των αυλικών κύκλων και μετατέθηκε στον Καύκασο, όμως ταυτόχρονα έγινε ευρέως γνωστός σαν ποιητής. Πολλά ποιητικά και πεζά έργα του είναι εμπνευσμένα από τη φύση και τα έθιμα των περιοχών όπου βρέθηκε κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του (σήμερα Γεωργία και Αζερμπαϊτζάν).
   Ωστόσο, σύντομα μετά την επιστροφή του στην Πετρούπολη το 1840 πέρασε από στρατοδικείο γιατί μονομάχησε με τον γιο του Γάλλου πρεσβευτή. Έτσι στάλθηκε πάλι στον Καύκασο, σε μονάδα μάχης της πρώτης γραμμής, με διάταγμα του Νικόλαου Α' που αντιπαθούσε ιδιαιτέρως τον απείθαρχο ποιητή, να συμμετέχει διαρκώς σε πολεμικές επιχειρήσεις. Εκεί γεννήθηκε το μνημειώδες μυθιστόρημα του Λέρμοντοφ «Ένας ήρωας του καιρού μας». Τα Χριστούγεννα του 1840, όντας σε άδεια στην Πετρούπολη, ο Λέρμοντοφ επιχείρησε να απολυθεί από το στρατό για να αφιερώσει τη ζωή του στη λογοτεχνία. Η γιαγιά του εναντιώθηκε σε αυτήν την επιλογή και ο ποιητής αναγκάστηκε να επιστρέψει στο σύνταγμα. Πριν την αναχώρησή του, έγραψε το γνωστό «Αντίο, άπλυτη Ρωσία». Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, στο θέρετρο Πιατιγκόρσκ, ύστερα από διαπληκτισμό με τον απόστρατο ταγματάρχη Νικολάι Μαρτίνοφ, ο οποίος τον κάλεσε σε μονομαχία, ο Μιχαήλ Λέρμοντοφ σκοτώθηκε, αφήνοντας μια σπουδαία κληρονομιά αλλά και ένα τεράστιο κενό στη ρωσική λογοτεχνία.

Alma Braja, Albania
O ποιητής Γιώργος Χριστοδουλίδης στο 34ο Λογοτεχνι...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Κυριακή, 14 Αυγούστου 2022

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved