Ίχνη γραφής

χαμηλές πτήσεις 20Χ20 λάδια σε καμβά 2020

Χρωματίζοντας τα κομμένα όνειρα 40X30 λάδια σε καμβά 2012

Φωτογραφία Γιώργος Ηλιάδης

Φυγή λάδια σε ξύλινο καλαπόδι 2015

Φορέας ιδεών νέας εσοδείας 20Χ20 ακρυλικά σε καμβά 2014

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.culturebook.gr/

'Ερμαν Έσσε

portrait-esse

Όπως μπορεί κάθε δύναμη να γίνει αδυναμία (κάποτε μάλιστα πρέπει), έτσι και ο χαρακτηριστικός αυτόχειρας μπορεί αντίστροφα να μετατρέψει τη φαινομενική του αδυναμία σε δύναμη, το κάνει μάλιστα εξαιρετικά συχνά. 

*

Όλες οι "εξηγήσεις", κάθε ψυχολογία, όλες οι προσπάθειες κατανόησης χρειάζονται βοηθητικά μέσα: θεωρίες, μυθολογίες, ψέματα. Κι ένας σοβαρός συγγραφέας δεν θα πρέπει να παραλείψει στο τέλος της αφήγησης του ν' αναιρέσει κατά δύναμη αυτά τα ψέματα. Όταν λέω "επάνω" ή "κάτω", είναι ήδη ένας ισχυρισμός που χρειάζεται εξήγηση, διότι επάνω και κάτω υπάρχουν μόνο στη σκέψη, μόνο στην αφαίρεση. Ο ίδιος κόσμος δεν γνωρίζει ούτε πάνω ούτε κάτω.

*

Όλα τα δημιουργήματα, ακόμη και το πιο απλό, είναι ήδη ένοχο, είναι ήδη πολυδιασπασμένο, έχει ριχτεί στα βρώμικα νερά του Γίγνεσθαι και δεν μπορεί ποτέ πια, ποτέ πια να κολυμπήσει ενάντια στο ρεύμα.

Έχω εκφράσει μερικές φορές την άποψη, πως κάθε λαός, θα λεγα μάλιστα και κάθε άνθρωπος, θα πρέπει αντί να βαυκαλίζεται με τα υποκριτικά "ερωτήματα περί ευθύνης ", να ερευνήσει μέσα του, κατά πόσον ο ίδιος με τα λάθη του, τις παραμελήσεις του και τις κακές συνήθειες του, είναι συνένοχος στον πόλεμο και στην αθλιότητα ανά τον κόσμο και πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για ν' αποφευχθεί ίσως ο επόμενος πόλεμος.

Νομίζεις λοιπόν πως τα ιδανικά υπάρχουν για να πραγματοποιούνται; Ότι εμείς οι άνθρωποι ζούμε για να καταργήσουμε τον θάνατο; Όχι, ζούμε για να τον φοβόμαστε κι ύστερα για να τον αγαπάμε ξανά, και εξαιτίας του ακριβώς πυρώνει τόσο όμορφα καμιά φορά η λίγη ζωή μας για μια ώρα.

*

Με το να με γεννήσει μια μητέρα έγινα ένοχος, είμαι καταδικασμένος να ζήσω, είμαι υποχρεωμένος ν' ανήκω σ' ένα κράτος, να είμαι στρατιώτης, να σκοτώνω, να πληρώνω φόρους για εξοπλισμούς. Και τώρα, αυτή τη στιγμή, η ενοχή της ζωής με έφερε, όπως άλλοτε στον πόλεμο, στη θέση να πρέπει να σκοτώσω. Κι αυτήν την φορά δεν σκοτώνω χωρίς να το θέλω, έχω υποταχτεί στην ενοχή, δεν έχω αντίρρηση να γίνω χίλια κομμάτια αυτός ο ανόητος, παραγεμισμένος κόσμος, βοηθάω μάλιστα μ' ευχαρίστηση και ευχαρίστως τον ακολουθώ στην καταστροφή. 


ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ - Ο λύκος της στέππας 

Επιστρέφοντας στον Ερωτόκριτο - Του Μαρούλη Διονυσ...
ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Κυριακή, 09 Αυγούστου 2020

Captcha Image

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved