Παρεμβάσεις

Η ποίηση είναι κώδικας ζωής, είναι ο τρόπος που περιγράφεται, ο τόπος και ο χρόνος βιωμένος. Ο τόπος που έζησε,που ασκήθηκε, που έπαθε, που έμαθε τον κόσμο ο ποιητής, είναι από τα κυρίαρχα της ποίησης του. Το Culture Bouk και το Γραφείο Ποίησης, στο πλαίσιο της αρχειακής καταγραφής των σύγχρονων ποιητών και ποιητριών στον " Τόπο των ποιητών " καταγράφει σε πρώτο επίπεδο το πως και το γιατί ο τόπος γονιμοποιεί το δημιούργημά του.

Υμνος-προς-την-Ελευθερια

Τωρα-μικρη-νυφουλα-μου-2017

το-Μεσολογγι-το-Μικρο-

Ας-είμαι-το-σκυλί-κι-εσύ-ας-είσαι-το-αγόρι-2017

Στα-παιδικά-σας-μάτια-τι-θα-πούμε

Σχεδίασμα παλαιάς κατοικίας λόγω γραφής - Από την Ισιδώρα Μπίλλια

new-portrait-template-1

Κατοικία 1η: "Του νεκρού αδερφού", η δημώδης ποιητική κατασκευή, ο αρχαίος ο μύθος της Περσεφόνης. Πώς ο Κωνσταντίνος γυρίζει την μονάκριβη κόρη-αδελφή πίσω στο πατρικό; Συναντήσεις οδύνης και πένθους. «-Άνοιξε, μάνα μ', άνοιξε και νάτην η Αρετή σου./ -Αν είσαι Χάρος διάβαινε και άλλα παιδιά δεν έχω∙/ και μέν' η Αρετούλα μου λείπ' μακριά στα ξένα». Η αυλή των Θαυμάτων και της Αρετής, τη μέρα που νύφη μάκραινε για τα πεθερικά μακριά στα ξένα, πώς νά' ταν;
Κατοικία 2η: O ήλιος σα γαμπρός και η νύφη σα φεγγάρι. Ποιητική η απόδοση των λαμπρών του ουρανού∙ η μέρα και η νύχτα. «Ο ήλιος επαντρεύτηκε και πήρε το φεγγάρι, / ακάλεσε και στη χαρά συμπεθερούς τ' αστέρια∙…/ κι αυτού προς το ξημέρωμα Αυγερινός εφάνη∙/ φέρνει τον ύπνο ζωντανό στα νιόγαμπρα πεσκέσι,/ φέρνει και στους συμπεθερούς λυχνάρι να τους φέξει,/ να φύγ΄ να παν στα σπίτια τους, τα νίογαμπρα νυστάζουν». Σαν εγύρισε ο Αυγερινός στον ουρανό είπε στα άλλ' αστέρια τον γάμον του ήλιου με το φεγγάρι σε σπίτι μυριστό.
Κατοικία 3η: Η επιστροφή της νύφης-κόρης στο πατρικό, η αναγνώριση απ' τη μάνα. Σκηνή ομηρική. «Επήγαν και τη βάλανε εις το βλαντί τ' ς Ελένης/ κι αρκίνησε και ύφαινε κι έλεγε μοιρολόι:/ "Γάγιο μου, χρυσογάγιο μου, πάλι χρυσό μου γάγιο,/ βλαντί μου, όντες σ' ανάσταινα, με προξενολογούσαν./ Μήνες μο 'τάζαν τα προικιά και χρόνους τ' αντιπροίκια."…/ Κι η μάνα επαραμόνευε οπίσω από την πόρτα./ Τρέχει ογλήγορα εκεί, γλυκά την αγκαλιάζει». Το ακριβό δωμάτιο της Ελένης, ο αργαλειός, στις 10 το πρωί της εαρινής ισημερίας.
Κατοικία 4η: Ο γυρισμός, η αναγνώριση και το ξανασμίξιμο. Αρχαίος αναλλοίωτος κόσμος. Το αίτημα για επιστροφή, σε αντιπαραβολή προς τον μαύρο μισεμό. «-Κόρη μου, εγώ είμαι ο άντρας σου, εγώ είμαι ο καλός σου./ -Ξένε μου, αν είσαι ο άντρας μου, αν είσαι κι ο καλός μου, / δείξε σημάδια της αυλής και τότες να πιστέψω…/ -Πες μου σημάδια του σπιτιού και τότες να πιστέψω./ -Ανάμεσα στην κάμαρα χρυσό καντήλι ανάφτει». Ο γυρισμός του άνδρα και η προσμονή της γυναίκας. Τι λέγουν οι δυο σε μυστική αυλή;
Κατοικία 5η: Το δοκίμι της αγάπης. Η ρώμη και η γενναιοψυχία. «Σαρανταδυό αρχοντόπουλα μια λυγερή αγαπάνε∙/ κόρη πανώρια κι όμορφη και στα φλωριά χωσμένη./ Και τα σαράντα κίνησαν να πάνε να τη δούνε…/ Μα πήγαν και την ήβρανε στον αργαλειό κι υφαίνει/ κι από μακρυά τη χαιρετάν κι από κοντά της λένε». Στο σπίτι μέσα, η Κυρά με τον αργαλειό. Σαν σκηνή σε αγγειογραφία του 440 π.Χ. (Chiusi Ιταλίας, Museo Civico). Πώς είναι;
Κατοικία 6η: O Γιάννης Τσαρούχης ("Προέλευση και εξέλιξη της εθνικής ενδυμασίας"): «Στην Κούλουρη είδα ένα σωρό στοιχεία ευρωπαϊκής ραπτικής χρησιμοποιημένα για τις ποδιές. Βελούδα φραπέ, στρας, πλισέ σολέιγ, αρχαία ελληνικά μοτίβα ξεσηκωμένα από περιοδικά εργοχείρων». Έστω ο Γιάννης Τσαρούχης, που επισκέφθηκε το σπίτι της Ολυμπίας, στα 1956. Του άρεσε να κάθεται στο μπαλκόνι. Πώς είναι οι γειτονιές τριγύρω, από ψηλά;
Κατοικία 6η: Η Ελευθερία κεντά στο ισόγειο τα χρυσά ζιπούνια. Η κόρη της, η Πολυτίμη, τις ποδιές. Η αυλόπορτα κλείνει στις 1 το μεσημέρι και ανοίγει στις 5 το απόγευμα. Απλώς, τι λένε, τι θωρούν;
Κατοικία 7η: «Στο σπίτι της εδιάηκε, / την πόρταν εκουρτάλησε». Περίγραψε και κρούσε "την πόρταν" το απόβραδο στην υψηλή Μάνη.


* Ισιδώρα Μπίλλια:  Απόφοιτος Ιστορίας & Αρχαιολογίας (ΕΚΠΑ), Φιλόλογος στην Β/θμια Εκπ/ση, MSc "Δημιουργική Γραφή & Εκπαίδευση" (Παν/μιο Δυτ. Μακεδονίας), Μελέτες και γραφές σε θέματα Τοπικής Ιστορίας & Δημιουργικής Γραφής

Γιάννης Τζανετάκης – Ίσκιος βαθύς / Ο ίδιος
Πηνελόπη Ζαρδούκα - Μαρτύριο του Αγίου Ραφαήλ/Η ψυ...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Τρίτη, 20 Απριλίου 2021

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved