Η ποίηση είναι κώδικας ζωής, είναι ο τρόπος που περιγράφεται, ο τόπος και ο χρόνος βιωμένος. Ο τόπος που έζησε,που ασκήθηκε, που έπαθε, που έμαθε τον κόσμο ο ποιητής, είναι από τα κυρίαρχα της ποίησης του. Το Culture Bouk και το Γραφείο Ποίησης, στο πλαίσιο της αρχειακής καταγραφής των σύγχρονων ποιητών και ποιητριών στον " Τόπο των ποιητών " καταγράφει σε πρώτο επίπεδο το πως και το γιατί ο τόπος γονιμοποιεί το δημιούργημά του.
Ο τόπος των ποιητών είναι η πατρίδα της γραφής τους. Εσάς πώς επηρέασε την γραφή σας ο τόπος σας;
Η δική μου πατρίδα, ο γενέθλιος τόπος μου, είναι μία σπηλιά. Μυρίζω την βρεγμένη προβιά του ζώου, μάτια νυχτερίδες τρυπούν το απόλυτο σκοτάδι. Ξεπροβάλλω γυμνή από έναν ωκεανό μέσα στην ομίχλη στην πρώτη στεριά, υβρίδια, άνθρωποι ψάρια, τους αποκαλούν ποιητές, μισοί στην ξηρά μισοί στο νερό, κάθε φορά που γράφω αντικρίζω το πρώτο φεγγάρι του κόσμου, ακούω τον μετεωρίτη να σκάει, τους δεινόσαυρους να κάνουν ένα σάλτο στο κενό, τον Γαλιλαίο με ένα διαβήτη να σκαλίζει το πρώτο ποίημα, η γη δεν είναι επίπεδη. Ο τόπος μου είναι ο τόπος που ζω με τα αδέλφια μου, τους συγγενείς μου, είμαστε όλοι μόνοι, στις φλέβες μας όμως τρέχει το ίδιο αίμα, το αίμα του πρώτου ανθρώπου που έγραψε σε ένα πάπυρο το πρώτο σ' αγαπώ. Εμένα ο τόπος μου είναι η γραφή μου. Και η γραφή μου είναι ο τόπος μου.