Ο τόπος των ποιητών

Η ποίηση είναι κώδικας ζωής, είναι ο τρόπος που περιγράφεται, ο τόπος και ο χρόνος βιωμένος. Ο τόπος που έζησε,που ασκήθηκε, που έπαθε, που έμαθε τον κόσμο ο ποιητής, είναι από τα κυρίαρχα της ποίησης του. Το Culture Bouk και το Γραφείο Ποίησης, στο πλαίσιο της αρχειακής καταγραφής των σύγχρονων ποιητών και ποιητριών στον " Τόπο των ποιητών " καταγράφει σε πρώτο επίπεδο το πως και το γιατί ο τόπος γονιμοποιεί το δημιούργημά του.

yona-wallach

walt-whitman

yiannis-ritsos

ted-hughes

vladimir-mayakovsky

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ - ΡΟΥΚ

portrait

Ο τόπος των ποιητών είναι η πατρίδα της γραφής τους. Εσάς πως επηρέασε την γραφή σας ο τόπος σας;



Ο τόπος μου είναι η Αθήνα. Είναι το κέντρο της Αθήνας, δύο βήματα από την πλατεία Εξαρχείων… Χρονιές που η Αθήνα αναγεννιόταν ύστερα από τον πόλεμο. Γεννήθηκα το '39. Οπότε το '50, που ήταν μεγάλη η αίσθηση ότι φυσούσε καινούργιος αέρας, ήμουν κι εγώ μέρος αυτής της θεωρίας και πράξης. Αυτή η καταπληκτική αίσθηση της αναγέννησης, πως τέλειωσε η καταστροφή, πως μπαίνουμε σε μια καινούργια ζωή, αρχίζουμε μία άλλη αίσθηση της πραγματικότητας. Αυτό περνάει στη γραφή μου. Κι αν δεν περνάει θα πει είσαι εκτός του κόσμου τούτου.



Σκέψεις και στίχοι σας για την Ελλάδα μέσα στον κόσμο σήμερα.



Υπάρχει πάντα η αισιοδοξία μπροστά στο μέλλον, αλλά αυτός ο κόσμος του μηχανήματος… Μ' ένα μηχάνημα στο χέρι εκφράζεις, μιλάς, αντιδράς, επιτίθεσαι, αντιστέκεσαι. Μ' ένα μικρό μηχανάκι στο χέρι, τα ξέρεις όλα, και στην ουσία δεν σ' ενδιαφέρει τίποτα, παρά μονάχα πώς θα κερδίσεις την προσοχή. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο, και η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να λείπει απ' αυτό, ενώ θα μπορούσε να είναι διαφορετική, αλλά είναι ακριβώς όπως οι άλλοι, ίσως και χειρότερα. Τώρα, όπως φαίνεται, οι άνθρωποι αρχίζουν και αντιδρούν. Προσπαθεί η Ευρώπη να ξυπνήσει την παλιά αίσθηση, όμως εμείς, ακόμη, είμαστε καινούργιοι σε όλο αυτό.



ΑΚΡΟΠΟΛΗ – ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ

Είναι κάτι τοπία
που ξαφνικά σημαίνουν τη ζωή
τους πόλους, το σκοινί
όπου μαρτυρικά τραβιέται
και διαμελίζεται ο φτωχός υποκριτής
στον κεντρικό του ρόλο.
Φοβερή γαλήνη εκεί ψηλά
ο νέος με το μοσχαράκι
στο σβέρκο φορτωμένος
η Αθηνά συλλογισμένη
στο δόρυ ν΄ακουμπά
κι από τις τρύπες
των ματιών τους
οι αέρηδες πηγαινοέρχονται
χρόνιοι.
Δε θέλω τίποτα πια.
Είμαι το ψάρι
που μαγικά έγινε
και μαγικά κολυμπάει
η πόλη από δω δεν έχει
απειλή ∙
θα ξανακερδηθεί
θα φύγουν τ΄ανθρωπάκια
κι οι σκιές
θα πάρουνε πάλι
τις λεωφόρους με τα κυπαρίσσια
ψιλοκουβεντιάζοντας μες στο βραδάκι
στωικές.
Δεν πειράζει που φαγώνονται
τα ψωμιά του έρωτα
κι η ορχήστρα αδειάζει
από τις μικρές, μυστικές
πράξεις της νύχτας.
« Νόημα… νόημα…»
Μη με ταράζετε!
Εδώ που 'φτασα γλεντάω
την τρέλα της μοίρας μου
στάζει απ' το αρχαίο κιόσκι
το τέλος της βροχής
κι η καταστραμμένη πόλη
πασπαλισμένη λουλάκι
πότε μπρούμυτα
πότε ανάσκελα
περνάει τον καιρό της.
Τρέχουν απ΄τα πόδια της
πετρέλαια στο Βοτανικό
με το νερό
χαλκομανίες μαντόνας…
Βοτανικός!
Ένα δεντρύλλιο δω κι εκεί
φυτρώνει μες στο χάος
μετά η παράγκα, το γκαράζ
ο μηχανικός μελαχρινός
μουντζούρα φωτοστέφανο
πιο πέρα δυο μαρούλια
μια κομμώτρια
και τα λεωφορεία αγριωπά
να σχίζουν τον αέρα.
Ασπόνδυλη, θολή
η γοητεία του τώρα
κουλουβάχατα
μικρές εκπλήξεις στις στροφές
μαγείες της ασχήμιας…
Βοτανικός
γιατί τόση χαρά στο τίποτα;
Που είχα υποφέρει;
Ήμουνα πάλι στην κοιλιά
εμύριζα τα γύρω
πριν φάντασμα γίνει η ζωή
πριν ξεκολλήσω από το κρέας
κι απ' το λώρο μου κρεμαστεί
ψηλά σε φως κι αέρα
μι΄ακρόπολη.
ΑΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ " Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ " - ΚΡΙΤΙΚ...
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΟΥΤΣΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2020

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved