Οι ποιητές αυτοανθολογούνται

Στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας ποίησης το Γραφείον Ποιήσεως παρουσιάζει την ενότητα «Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές και Ελληνίδες ποιήτριες αυτοανθολογούνται» σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η σύγχρονη ελληνική ποίηση με ανέκδοτα ποιήματα.

Φλεγόμενη-σκιά-

Τοδέντρο,-η-πτώση,-το-φως---

Το-γουρουνάκι,-το-παιδί-και-το-φιλί,-,-λάδι-σε-μουσαμά

Τάσος-Λειβαδίτης,-χαρακτικό-σε-λινόλεουμ

Στου-δρόμου-το-κενό-αφέθηκε,-λάδι-σε-μουσαμά-

Γιώργος Χριστοδουλίδης - Οι αγέλαστοι/Μηχανοκίνητος κόσμος

-
Οι αγέλαστοι

Η κουβέντα με την οδοντίατρο μου
στην ανάπαυλα
όταν ξεπλένω το στόμα
από τα κατάλοιπα των δοκών, των τοίχων αντιστήριξης
και των ενέσιμων αναισθητικών που μπήγει στα ούλη μου
είναι πάντα ενδιαφέρουσα
τη ρώτησα πως οι από κάτω φτιάχνουν τα δόντια τους
όταν το κόστος μιας στοιχειώδους οδοντιατρικής επιδιόρθωσης
ισοδυναμεί με το μηναίο μισθό τους και περισσότερο
δεν τα φτιάχνουν
μου είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια
χιλιάδες άνθρωποι κυκλοφορούν χωρίς δόντια
πληθυσμοί κυκλοφορούν χωρίς δόντια
άνδρες, γυναίκες και τα παιδιά τους
όταν μεγαλώνουν κληρονομώντας τη φτώχια τους
μασάνε χωρίς δόντια
χαμογελούν κλειστά ή το αποφεύγουν
ενώ κάποτε δεν είναι λυπημένοι
για να κρύβουν την απουσία των δοντιών
οι πιο τυχεροί
αυτοί που έχουν χάσει πίσω δόντια
γομφίους ή τραπεζίτες
είναι πιο γελαστοί
μπορούν μάλιστα και ξεκαρδίζονται
βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση
έτσι υπάρχουν ακόμα χαμόγελα ακόμη γέλια
μέσα στη στρατιά των ξεδοντιασμένων
κανείς δεν πεθαίνει από έλλειψη δοντιών
πεθαίνουν όμως πολλοί
που για τον ένα ή τον άλλο λόγο
δεν μπορούν να χαμογελάσουν
και αυτό είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα

*

Μηχανοκίνητος κόσμος

Ζούμε στο μηχανοκίνητο κόσμο
ζούμε στον ηλεκτρικό κόσμο
τον ονομάζω άσχημο και μου κόβουν το ρεύμα
τον ονομάζω φρικτό και μου κόβουν τα σύρματα
από το συμπλέκτη του αυτοκινήτου
δεν μπορώ να πάω για ψώνια
και τα παιδιά μου θέλουν δροσερά παγωτά
αναγκάζομαι να τον πω παραμυθένιο
και τα παιδικά μου χρόνια σβήνονται μεμιάς
δεν έχω που να πατήσω
ξεφτιλίζομαι κι άλλο
τον λέω όμορφο
η ποίηση με αποκηρύσσει
και δεν βλέπω ξανά ομορφιά
η ομορφιά περνά από μπροστά μου
αλλά δεν την αναγνωρίζω 


Ο Γιώργος Χριστοδουλίδης γεννήθηκε στη Μόσχα το 1968. Σπούδασε δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας (ΜΑ in Journalism). Έχει εκδώσει 8 ποιητικές συλλογές και του απονεμήθηκε δυο φορές το κρατικό βραβείο ποίησης. Επιμελήθηκε μαζί με τον Παναγιώτη Νικολαΐδη την ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 1960-2018 (εκδόσεις «ΚΥΜΑ» 2018). Η ποίηση του έχει μεταφραστεί και εκδοθεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες ενώ συμπεριλήφθηκε σε μεγάλο αριθμό Ανθολογιών μεταξύ αυτών και την Ανθολογία Ευρωπαϊκής Ποίησης " Grand Tour" το 2019. Η ποιητική του συλλογή Πληγείσες περιοχές/Γυμνές Ιστορίες (Μελάνι 2016), μεταφράστηκε στα γαλλικά από τον Michel Volkovitch και παρουσιάστηκε στη Νύχτα της Λογοτεχνίας, στο Παρίσι, από τον εκδοτικό οίκο Le miel des anges, το 2017. Η ίδια συλλογή μεταφράστηκε στα σερβικά από την Aleksandra Milanovic και παρουσιάστηκε στο Βελιγράδι τον Οκτώβριο του 2017. Τον Ιούνιο του 2010, επιλεγμένα ποιήματά του εκδόθηκαν στα γερμανικά, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ποίησης του Βερολίνου (Poesiefestival Berlin). Το 2011, πέραν των 150 ποιημάτων του κυκλοφόρησαν στη Βουλγαρία σε αυτόνομη έκδοση με τον τίτλο Ονειροτριβείο (Σόφια, 2011). Το 2014 έξι βιντεοποιήματα βασισμένα σε στίχους του παρουσιάστηκαν στην Γερμανία. Έχει εκπροσωπήσει την Κύπρο σε δεκάδες ποιητικές εκδηλώσεις στο εξωτερικό και δημοσιεύει κατά καιρούς βιβλιοκριτικές και δοκίμια για την ποίηση. 

Βασίλης Κ. Καλαμαράς - Από την ανέκδοτη ενότητα: «...
Ποτέ αμαρτωλοί δεν βιάστηκαν τόσο για την κόλαση -...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2021

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved