Οι ποιητές αυτοανθολογούνται

Στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας ποίησης το Γραφείον Ποιήσεως παρουσιάζει την ενότητα «Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές και Ελληνίδες ποιήτριες αυτοανθολογούνται» σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η σύγχρονη ελληνική ποίηση με ανέκδοτα ποιήματα.

Σύζευξη

Προήγηση

Πόλοι-Έλξης

Κοχύλια

Κούκλα

Λίλυ Εξαρχοπούλου - Ιδιοτυπίες/Απεξάρτηση

-

Ιδιοτυπίες

Φευγαλέα
Επέστρεψα στην προηγούμενη ζωή μου
Με τα φιλιά, τα αγγίγματα και τις θάλασσες
Τα γέλια, τα τρεχαλητά, τον επιούσιο
Δεν μ' ανακούφισε ούτε η σκέψη σου
Η καθαρή, η διασταλτική, η συναισθητική
Με τα μεγάλα λιμάνια, τις απόμακρες ακρογιαλιές
Το σφίξιμο πάνω σου κι η επιβεβλημένη λησμονιά

Ιδιότυπος αυτός ο αποκλεισμός
Δίχως πολιορκητικούς κριούς και κανόνια
Τρικάταρτα, κορβέτες και γαλέρες
Έρημα μετόχια και ποντίκια υπονόμων
Μόνον τα λύματα σε υπολογισμό

Φευγαλέα
Κοίταξα μπροστά τις εικόνες χαράς
Τα γεμάτα πάρκα, τα ευωδιαστά λουλούδια
Το τρέμισμα του πελάγου, τα ζευγαρωμένα νιάτα
Κι είπα: Τέτοια μέρα δεν θα υπάρξει
Παρότι η γη θα κινείται στον άξονά της
Πέριξ αυτού και γύρω απ' τον ήλιο
Για λίγο ακόμα, για πόσο ακόμα...

*

Απεξάρτηση

Απεξάρτηση τώρα
Από τον καναπέ, την τηλεόραση, τα κοινωνικά δίκτυα, το ψυγείο
Τα οράματα, τα θάματα, τις επιθυμίες, τη ρύπανση, την καταστολή
Την κατανάλωση, τα συμβούλια, τους ειδικούς, τις γνωμοδοτήσεις,
Το ξάφνιασμα, τους νεκρούς, τον θυμό, την άκριτη πίστη, τον περιορισμό
Γελάτε;
Μάθαμε να ακούμε χωρίς να κρίνουμε, να γελάμε για να μην κλάψουμε
Να θρηνούμε κατά μόνας και δίχως λύτρωση, να επιζούμε με τα ελάχιστα
Να χάνουμε μια μια τις αισθήσεις, είτε μιλάμε για αφή είτε για όσφρηση
Η γεύση και η ακοή να σμπαραλιάζοται από την ασυναρτησία
Η όραση να προσπαθεί να συνηθίσει το λευκό, το παλ, το πεθαμενατζί
Η ακινησία να εκδηλώνει αρρώστιες, σωματικές, νοητικές, ψυχικές
Θρηνείτε;
Αποτελέσματα καταλυτικά μιας εποχής
Πολύ μοναχικής , βάρβαρης κι ανερμάτιστης
Εντός ορίων μεταναστευτικών και ταφικών
Ξαφνικός θάνατος άνευ αιτίας αλλά και με αιτία
Απόσπασμα εκτελεστικό, τσίκνα κι αντάρα ομού
Ροή λυμάτων, καπνογόνων κι εκροή αθανασίας
Τέλος των πάντων στεφανώνει τη ζωή του μηδενός
Ηλίανθοι σε βάζα και αφίσες, ποτέ σε αγρούς
Σώμα χλωριομένο γεμάτο ζάρες, ρυτίδες, κοκκινίλες
Ημερήσια αποτύπωση του κορεσμού της ανυπαρξίας
Απεξάρτηση, τώρα!

Λίλυ Εξαρχοπούλου: Συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός λογοτεχνίας. Μέλος της Εταιρείας συγγραφέων, του ΟΣΔΕΛ και του TSWTC. Σπουδές: Αρχαία Ιστορία και Αρχαιολογία, Αγγλόφωνη Λογοτεχνία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Newcastle Upon Tyne και East Anglia. Εργασία: Μέση και ανώτερη εκπαίδευση (καθηγήτρια Λογοτεχνίας, Ιστορίας , Αγγλικής και Ελληνικής γλώσσας) και ημερήσιος και περιοδικός τύπος (πολιτιστική συντάκτης). Μεταφράσεις: Έργα των Έντουαρντ Σαϊντ, Τζον Μπέργκερ, Λώρενς Ντάρελ, Ντ.Χ. Λώρενς, Ρίτσαρντ Ράιτ κ.α. Μυθιστορήματα (Σοφίας το ανάγνωσμα, Παρών κι αμέτοχος, Μια αγάπη σαν Κέρκυρα), Αναγνωστάριο («Κανάλι 35»), Ποίηση («Ανοίκεια μέθη», «Λαθραία οργή».) Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά και τουρκικά και δημοσιευτεί σε ανθολογίες και περιοδικά.

Γεωργία Βεληβασάκη – Περί performance ποίησης (6)
"Η αφήγηση του τόπου και ο τόπος ως αφήγηση" από τ...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Σάββατο, 25 Ιουνίου 2022

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved