Μια ιστορία

Σουίτα--Λάδι-σε-καμβά

Χωριό-στην-Κρήτη

Ύδρα

Σοκάκι-στη-Κρητη

Οδησσός

Θανάσης Μαρκόπουλος

portrait.jpg-thanasis_markopoulos

 Καφές στη Δεσκάτη

Περαστικός απ' τη Δεσκάτη ένα καλοκαίρι, είπα να δροσιστώ λιγάκι στην περίκλειστη σαν κούπα πλατεία της. Έπινα τον καφέ μου, που λες, κάτω απ΄ το πλατάνι, όταν αίφνης -ποιος να το 'λεγε! – κάθεται στο τραπέζι μου αμίλητος και νυχτωμένος ο Χρήστος Μπράβος. «Καλώς τον», λέω έκπληκτος, «τι να σε κεράσω;» «Έναν σκέτο», λέει, κι ανάβει τσιγάρο. «Τι κάνεις;» ρωτάω. «Γράφεις τίποτα καινούριο;» «Τι να γράψεις», αποκρίνεται, «χωρίς το θάνατο πάνω απ' το κεφάλι σου», κι ένα κύμα καημού σκεπάζει τα λόγια του. «Καπνίζεις, βλέπω, καπνίζεις ακόμα», παρατηρώ αμήχανα. «Δε βαριέσαι», λέει, «εμένα με σκότωσαν τα ποιήματα με το σκοτάδι τους όχι το τσιγάρο με το φαρμάκι του». Εκείνη την ώρα σήμανε το ρολόι της πλατείας, κι όπως έκανε να φύγει. «Τα δέοντα στο Μιχάλη», λέει, και τράβηξε χαμηλά για τον Αλιάκμονα, ενώ πίσω του έριχνε τα μήλα της η μαύρη μηλιά του. 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - "Δεν έχω άλλον τρόπο λύτρω...
Μάρω Γαλάνη - «PERFORMANCE WRITING»: εισαγωγή στην...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

Captcha Image

Υποστηρικτές

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved