Αφιερώματα

χαμηλές πτήσεις 20Χ20 λάδια σε καμβά 2020

Χρωματίζοντας τα κομμένα όνειρα 40X30 λάδια σε καμβά 2012

Φωτογραφία Γιώργος Ηλιάδης

Φυγή λάδια σε ξύλινο καλαπόδι 2015

Φορέας ιδεών νέας εσοδείας 20Χ20 ακρυλικά σε καμβά 2014

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.culturebook.gr/

ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΝΘΕΩΝ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΠΟΙΗΤΕΣ ΜΑΣ

portrait-55780

 Νικηφόρος Βρεττάκος 

" Όταν κόβω ένα άνθος "


Όταν κόβω ένα άνθος
και το βάζω στο στήθος σου ή
στα μαλλιά σου
νομίζω
πως στολίζω τον κόσμο.

( Το βάθος του κόσμου, 1961)

* * *


Νίκος Εγγονόπουλος 

" Παράφασις ή ή κοιλάδα με τους ροδώνες"


*;τι είναι στη ζωή που να μην είν ' αίνιγμα
γρίφος;
*;μα κι η ζωή η ίδια δεν είναι γρίφος
αίνιγμα;

τι δυστυχία οι τεχνοκράτες
μέσα στην τύφλα απ' ολούθε που τους περιζώνει
να παραμένουμε
στις κουφές πεποιθήσεις (;) τους
ισχυρογνώμονες
πεισματωμένοι
γινατζήδες

του ποιητή
πια μόνη-θεόθεν-σωτηρία λύσις
παρηγόρηση
μένει η κοιλιάς με τις τριανταφυλλιές
ο εστί
μεθερμηνευόμενο
η κοιλάδα των ροδώνων

( Στην κοιλάδα με τους ροδώνες, 1978)

* * *


Οδυσσέας Ελύτης 

" Μαρίνα "


Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω
λουίζα και βασιλικό
Μαζί μ' αυτά να σε φιλήσω
και τι να πρωτοθυμηθώ

Τη βρύση με τα περιστέρια
των Αρχαγγέλων το σπαθί
Το περιβόλι με τ' αστέρια
και το πηγάδι το βαθύ

Τις νύχτες που σε σεργιανούσα
στην άλλην άκρη τ' ουρανού
Και ν' ανεβαίνεις σε θωρούσα
σαν αδελφή του Αυγερινού

Μαρίνα πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα φως του Αυγερινού
Μαρίνα μου άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού.

( Τα ρω του έρωτα, 1972 )

* * *


Ζωή Καρέλλη 

" Ημερολόγιο, 41"


Με τις ζεστές ημέρες, τέλος της άνοιξης,
άρχισαν να συνέρχονται οι τζακαράντες ,
στους δρόμους της μικρής πόλης,
όπου τίποτα δεν τρομάζει την ησυχία.
Άρχισαν ν' ανασαίνουν ευχάριστα
όλο πιο τολμηρά, φουντώσανε
στις άκριες απ' τα λιγνά κλαδιά '
άνθη αχνά, λεπτόηχα - χρώμα σαν της γλισίνας,
ακόμα πιο ελαφριά και λίγο πιο μαβιά.
Στα βραδινά τα ρόδινα και γκρίζα,
πυκνώνεται η αιθέρια τους πνοή
σαν ήχος μουσικής ιώδους.

( Ο καθρέφτης του μεσονυχτίου, 1958)

* * *


Νίκος Καρούζος 

" Ένα έρημο άνθος "


Βαθύτερο απ' την αγάπη και την ταραχή
που φέρνει μες στο στήθος η επιθυμία
ζει στο θαλάσσιο βράχο έν' άνθος ολομόναχο.
Ποια φωνή το κυρίεψε και μοιάζει σα να δείχνει
την άγνωστη γαλήνη με μικρά χρώματα...
Είναι βγαλμένο στους κινδύνους της χαράς
αμέριμνο σαν ιδέα.

( Η έλαφος των άστρων, 1962)

* * *


Κ. Γ. Καρυωτάκης 

" Άνοιξη "


                  Έτσι τους βλέπω εγώ τους κήπους

Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία.
Βυθίζει κάποια μυγδαλιά το ανθοχαμόγελό της
στου βάλτου το θολό νερό. Και η θύμηση της νιότης
παλεύει τόσο θλιβερά την άρρωστη ακακία...

Εξύπνησε μια κρύα πνοή μες στη σπασμένη σέρα,
όπου τα ρόδα είναι νεκρά και κάσα η κάθε γάστρα.
Το κυπαρίσσι, ατελείωτο σα βάσανο, προς τ' άστρα
σηκώνει τη μαυρίλα του διψώντας τον αέρα.

Και πάνε, πένθιμη πομπή λες, της δενδροστοιχίας
οι πιπεριές και σέρνονται τα πράσινα μαλλιά τους.
Οι δυο λατάνιες ύψωσαν μες στην απελπισία τους
τα χέρια. Κι είναι ο κήπος μας κήπος μελαγχολίας.

( Ο πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων, 1919 )

* * *


Μάρκος Μέσκος 

" Επιθυμία "


Τα μάτια του αποστρέφει από τις λάμψεις τ' ουρανού
από το βάραθρο του ερέβους νύχτα '

αρκεί μια γωνιά
εκεί που ανταμώνει το ανοιξιάτικο πουλί
με το ζουμπούλι στο χώμα ανθίζοντάς το.

( Όνειρα στον Άδη, 2018)


* * *


Γιώργος Σαραντάρης 

" Ξανθά μαλλιά της Άνοιξης "


Ξανθά μαλλιά της άνοιξης
Μπλεχθήκατε με νούφαρα στη μνήμη
Κι όλο μακριά με φέρνουνε τα μήλα
Που έκοψα απ' τον κήπο
Με ταξιδεύουν σε απαλούς αγέρες
Πλάι σε θάλασσες που δεν κινούνται
Με βλέπουν πάνω τους με βλέμμα πράο

(1939)

* * *


Γιώργος Σεφέρης 


" Άνθη της πέτρας"


Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα
με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες
γυαλίζοντας στ' αργό ψιχάλισμα,
άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες
που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν
που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερ ' απ' τη σιωπή
μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.


( Τετράδιο γυμνασμάτων, 1940)

* * * 


Αργύρης Χιόνης 

" Μικρή φυσική ιστορία, ΣΤ"


Θαρρούσα πως ο έρωτας είν' ένα κατοικίδιο λουλούδι μ' εξημερωμένο άρωμα. Δεν ήξερα πως είναι νηπενθές που διόλου δεν απέχει από το πένθος.

( Σαν τυφλό μπροστά στον καθρέφτη, 1986)



* Τα ποιήματα περιέχονται στην ανθολογία ποιημάτων για λουλούδια εν Ανθηρώ Έλληνι Λόγω " Το Γλωσσάριο των Ανθέων" που επιμελήθηκε η Δώρα Μέντη με 24 ακουαρέλλες της Αρετούσας Ιερωνυμάκη και κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ




ΜΕΡΑ ΜΑΓΙΟΥ
" Η ΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ " ...
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνετε ο πρώτος που θα υποβάλει ένα σχόλιο
Guest
Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2020

Captcha Image

Για να λαμβάνετε ενημέρωσεις, για όλες τις δράσεις του Culture Book, εγγραφείτε στο newsletter μας

Please enable the javascript to submit this form


© 2015 - 2020 Γραφείον Ποιήσεως. All Rights Reserved